Bennie Miranda roept Surinamers op om de NDP-regering de tijd te geven om orde op zaken te stellen. Volgens hem heeft de huidige leiding geen gemakkelijke start, omdat zij eerst de problemen en puinhoop zou moeten aanpakken die onder de VHP-regering zijn achtergelaten. De boodschap is duidelijk: verwacht niet dat alles van de ene op de andere dag wordt rechtgetrokken, want volgens Miranda is de regering nog volop bezig met opruimwerk na de vorige bestuursperiode. Zijn uitlatingen circuleren momenteel vooral via sociale media en politieke discussiegroepen.
Die oproep tot geduld past in een bredere lijn die al langer binnen NDP-kringen te horen is. Eerder riepen ook andere NDP-figuren burgers en partijaanhang op om de regering ruimte te geven om zaken “op orde te stellen” en niet te snel te oordelen in de eerste fase van het bestuur. Zo zei NDP-ondervoorzitter Ashwin Adhin Abrahams in september 2025 dat de regering tijd nodig had om haar werk te doen, terwijl ook Patricia van Ommeren in oktober 2025 opriep om president Jennifer Simons en haar team eerst de kans te geven beloften waar te maken.
Met zijn woorden probeert Miranda kennelijk in te spelen op de onrust en ontevredenheid die onder delen van de samenleving leeft. Veel mensen hopen op snelle verlichting van economische druk en betere leefomstandigheden, maar vanuit NDP-zijde wordt steeds vaker benadrukt dat structurele problemen niet in enkele weken of maanden opgelost kunnen worden. Het verwijt richting de VHP is daarbij politiek geladen: de partij wordt verantwoordelijk gehouden voor bestuurlijke wanorde, financieel zwaar beleid en een lastige erfenis waar de huidige machthebbers nu mee zouden moeten afrekenen. Die toon sluit aan bij bredere politieke verwijten over de staat waarin Suriname na de vorige regeerperiode zou zijn achtergelaten.
Tegelijkertijd zal zo’n boodschap niet iedereen overtuigen. Tegenstanders zullen stellen dat elke nieuwe regering vroeg of laat zelf op haar resultaten beoordeeld moet worden, ongeacht wat haar voorgangers hebben achtergelaten. Voor de gewone burger telt uiteindelijk niet wie de schuld krijgt, maar of het dagelijks leven daadwerkelijk verbetert. Juist daarom blijft de oproep van Miranda politiek interessant: hij probeert begrip te kweken voor een regering die nog geen wonderen heeft verricht, maar wel verwacht dat het volk voorlopig geduld blijft opbrengen.
