Het vertrouwen van Surinaamse jongeren in de politiek brokkelt in hoog tempo af. Waar eerdere generaties nog geloofden dat politieke betrokkenheid kon leiden tot verandering, overheerst bij veel jongeren vandaag de dag cynisme, teleurstelling en afstand. Politiek wordt steeds vaker gezien als een wereld van loze beloftes, vriendjespolitiek en eigenbelang, waarin de stem van de jeugd nauwelijks telt.
Beloftes zonder resultaat
Tijdens verkiezingscampagnes worden jongeren vaak nadrukkelijk aangesproken. Er wordt gesproken over kansen, banen, onderwijs, ondernemerschap en een betere toekomst. Maar zodra de stemmen zijn geteld en de zetels verdeeld, verdwijnt die aandacht snel naar de achtergrond. Veel jongeren geven aan dat zij zich gebruikt voelen als stemvee. Concrete verbeteringen in hun dagelijks leven blijven uit, terwijl dezelfde gezichten jaar na jaar terugkeren op het politieke toneel.
Economische onzekerheid raakt jongeren het hardst
Werkloosheid onder jongeren, lage lonen, stijgende prijzen en beperkte perspectieven zorgen voor frustratie. Voor veel jonge Surinamers voelt het alsof hard werken niet loont en connecties belangrijker zijn dan talent of inzet. Politici spreken over macro-economisch herstel, maar jongeren ervaren vooral micro-problemen: geen baan, geen woning en geen zekerheid. Die kloof tussen politieke taal en dagelijkse realiteit vergroot het wantrouwen.
Corruptie en vriendjespolitiek
Schandalen rondom corruptie, nepotisme en machtsmisbruik hebben diepe sporen nagelaten. Jongeren volgen het nieuws via sociale media en zien hoe beschuldigingen zelden echte consequenties hebben. Dat voedt het gevoel dat regels niet voor iedereen gelden en dat integriteit in de politiek eerder uitzondering dan norm is. Voor een generatie die transparantie en eerlijkheid hoog in het vaandel heeft, is dat funest voor vertrouwen.
Weinig ruimte voor echte inspraak
Hoewel jongerenraden en jongerenafdelingen bestaan, voelen veel jongeren zich niet serieus genomen. Hun ideeën worden aangehoord, maar zelden omgezet in beleid. Besluiten worden vaak genomen door oudere generaties, zonder structurele betrokkenheid van jongeren. Dit versterkt het beeld dat de politiek een gesloten systeem is, waar nieuwe stemmen nauwelijks doordringen.
Sociale media: bewustwording én polarisatie
Sociale media spelen een dubbele rol. Enerzijds zorgen ze voor meer politieke bewustwording; jongeren zijn beter geïnformeerd dan ooit. Anderzijds zien zij ook ongefilterd politieke ruzies, tegenstrijdige uitspraken en publieke afrekeningen. Dat vergroot de indruk van chaos en gebrek aan visie. Politiek lijkt minder te gaan over oplossingen en meer over macht en imago.
Afkeer van traditionele politiek
Steeds meer jongeren keren zich af van traditionele partijen en instituties. Sommigen stemmen blanco, anderen blijven thuis op verkiezingsdag. Tegelijkertijd zoeken jongeren alternatieve manieren om invloed uit te oefenen, zoals activisme, ondernemerschap of maatschappelijke initiatieven buiten de politiek om. Dat laat zien dat de betrokkenheid niet verdwenen is, maar zich verplaatst.
Een waarschuwing voor de toekomst
Het afnemende vertrouwen van jongeren is geen klein probleem, maar een serieuze waarschuwing voor de democratie. Jongeren zijn de leiders, werknemers en kiezers van morgen. Als zij zich structureel niet gehoord voelen, dreigt een blijvende kloof tussen politiek en samenleving. Herstel van vertrouwen vraagt meer dan mooie woorden: het vereist transparantie, voorbeeldgedrag en daadwerkelijke betrokkenheid van jongeren bij besluitvorming.
Tijd voor echte verandering
Surinaamse jongeren vragen geen wonderen, maar eerlijkheid, kansen en perspectief. Politici die blijven regeren zonder deze signalen serieus te nemen, riskeren een generatie te verliezen. Het vertrouwen kan worden hersteld, maar alleen als de politiek durft te veranderen – niet in woorden, maar in daden