De voormalige president van Suriname, Chan Santokhi, heeft in een uitgebreide reflectie teruggeblikt op zijn ambtstermijn. Volgens hem zal de tijd uitwijzen dat veel Surinamers spijt zullen krijgen dat zij niet massaal hebben gekozen voor de koers van de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP).
Santokhi stelde dat maatregelen die tijdens zijn presidentschap vaak als “hard” en “onpopulair” werden bestempeld, juist bedoeld waren om stabiliteit en internationale geloofwaardigheid te herstellen. “Ik nam de leiding over in een periode waarin de staatskassen leeg waren, de schulden hoog opliepen en het vertrouwen van internationale partners ernstig was geschaad,” aldus de expresident.
Hervormingen met een prijs
Volgens Santokhi was saneren onvermijdelijk. Hij erkende dat hervormingen burgers direct raakten en weerstand opriepen. “Maar beleid dat geen pijn doet, brengt zelden duurzaam herstel. De moeilijke keuzes waren noodzakelijk om het land weer op de rails te krijgen,” zei hij.
Wat er op het spel stond
De expresident benadrukte dat zijn regering zich richtte op versterking van de rechtsstaat, transparantie en het herstellen van vertrouwen bij internationale instellingen. “Die lijn was misschien niet spectaculair, maar wel essentieel. Het alternatief was doorgaan op een pad van uitstel en loze beloften.”
Gebrek aan brede steun
Santokhi gaf aan dat het uitblijven van massale steun voor de VHP het tempo en de verankering van hervormingen heeft afgeremd. “Zonder brede steun blijft beleid kwetsbaar en krijgen tegenkrachten ruimte om noodzakelijke processen te ondermijnen,” aldus Santokhi.
Oordeel achteraf
Volgens de expresident zal het echte oordeel pas volgen na verloop van tijd. “Als de economie opnieuw ontspoort en instituties verzwakken, zal men zich realiseren dat mijn beleid—hoe impopulair ook—een reële kans bood op duurzaam herstel.”
Les voor de toekomst
Tot slot noemde Santokhi zijn nalatenschap een waarschuwing én een les. “Echte vooruitgang vraagt geduld, discipline en brede maatschappelijke steun. Zonder die steun kan zelfs noodzakelijk beleid stranden, met gevolgen voor het hele land.”