Volgens Cedric van Samson klinkt op straat steeds vaker spijt door bij kiezers die tijdens de laatste verkiezingen niet voor de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP) kozen. In gesprekken met burgers hoort hij naar eigen zeggen dezelfde boodschap terugkeren: men begint nu pas te beseffen wat de consequenties zijn geweest van die keuze.
Van Samson stelt dat veel Surinamers hun stem destijds lieten leiden door emotie, korte-termijnbelangen en politieke vermoeidheid. “Nu mensen dagelijks geconfronteerd worden met economische realiteit, bestuurlijke onzekerheid en het ontbreken van duidelijke koers, hoor ik steeds vaker: ‘We hadden toch voor stabiliteit moeten kiezen’,” aldus de VHP’er.
Terugblik met spijt
Volgens Van Samson was de VHP-campagne juist gericht op hervormingen die pijnlijk, maar noodzakelijk waren. “We hebben nooit beloofd dat het makkelijk zou worden. Wel dat er gewerkt zou worden aan herstel, transparantie en internationale geloofwaardigheid. Dat is geen populaire boodschap, maar wel een eerlijke.”
Hij benadrukt dat de huidige spijt onder burgers vooral voortkomt uit vergelijkingen. “Mensen kijken nu terug en zien dat bepaalde hervormingen, hoe impopulair ook, wel richting gaven. Pas als die lijn wordt losgelaten, merk je wat je mist.”
Waarschuwing voor de toekomst
Van Samson waarschuwt dat Suriname opnieuw het risico loopt te kiezen voor politiek die snelle beloften doet zonder financiële dekking. “De geschiedenis leert ons dat dat altijd eindigt met teleurstelling. Het land heeft geen behoefte aan mooie woorden, maar aan consistente keuzes.”
Tegelijkertijd zegt hij dat de VHP deze signalen serieus neemt. “Spijt alleen is niet genoeg. Het gaat erom dat kiezers bij volgende verkiezingen bewust kiezen voor beleid dat het land vooruithelpt, ook als dat op korte termijn pijn doet.”
Politiek vertrouwen herstellen
De uitspraken van Van Samson illustreren volgens politieke waarnemers een groeiend debat binnen de samenleving: was stabiliteit ingeruild voor sentiment? Of is de huidige teleurstelling onderdeel van een bredere vertrouwenscrisis in de politiek?
Voor Van Samson is het antwoord duidelijk. “De straat spreekt. En wat ik hoor, is dat mensen nu pas zien wat er op het spel stond.”