PARAMARIBO – In de samenleving is grote beroering ontstaan na een opmerkelijke ingezonden brief waarin een ernstige beschuldiging wordt geuit aan het adres van een bekende rotishop. Volgens de anonieme inzender zou de zaak niet draaien op culinaire vaardigheden alleen, maar op de aanwezigheid van een reusachtige kikker – een ‘bigi todo’ – die in de badkamer van het etablissement wordt gekweekt.
De beschuldigingen aan het adres van de rotishop zijn niet mals. De inzender beweert dat de kikker een centrale rol speelt in de bedrijfsvoering. Het dier zou regelmatig op de bloem (het deeg) worden geplaatst, waarna kleine hoeveelheden van de substantie die de kikker achterlaat, in het rotibeslag zouden worden verwerkt.
Spirituele ‘binding’ of pure fantasie?
In Suriname zijn verhalen over ondernemers die ‘hulp’ zoeken in de spirituele wereld om klanten aan te trekken niet nieuw. Vaak wordt gesproken over objecten of rituelen die ervoor zorgen dat klanten “geblinddoekt” blijven terugkomen, ongeacht de kwaliteit van het eten. In dit geval wordt de kikker aangewezen als het instrument dat ervoor zorgt dat de klanten aan de zaak gebonden blijven.
Hygiëne en Volksgezondheid
Hoewel het verhaal voor velen klinkt als een broodjeaapverhaal, roept het bij anderen direct vragen op over de hygiëne. “Of het nu gaat om bijgeloof of niet, een amfibie in een ruimte waar voedsel wordt bereid of waar personeel zich wast, is een grove schending van de volksgezondheid,” laat een bezorgde burger op sociale media weten.
De Inspectie van de Milieu-inspectie (BOG) heeft nog niet officieel gereageerd op de geruchten, maar consumenten roepen op tot een grondige controle van de betreffende locaties.
Angst onder de klanten
Onder vaste klanten van de niet nader genoemde rotishop heerst nu verdeeldheid. Terwijl de één de beschuldiging afdoet als jaloezie van concurrenten, zweert de ander nooit meer een stap over de drempel te zetten. “Als dit waar is, eten we letterlijk dingen waar we geen weet van hebben,” aldus een geschrokken klant.
Tot nu toe is er geen hard bewijs geleverd voor de aanwezigheid van de ‘bigi todo’. In de Surinaamse cultuur blijven dit soort verhalen echter vaak lang hangen, waarbij de scheidslijn tussen realiteit en mythe flinterdun is.